Για την «κακομαθημένη» μεσογειακή μας γεύση, η γλώσσα (το ψάρι), ένα από τα πολλά είδη της «επίπεδης» οικογένειας Soleidae, που ζουν σε αλμυρό ή γλυκό νερό και καταλήγουν καθώς μεγαλώνουν με ένα μάτι, για την ακρίβεια το δεξί, δεν είναι θεωρητικά από τα ψάρια με το πιο έντονης νοστιμιάς κρέας. Σίγουρα, αρκετοί σεφ θα διαφωνούσαν, παρότι οι περισσότερες συνταγές χρησιμοποιούν βούτυρο στο μαγείρεμα και η γαλλική κουζίνα κρέμα, όλες αρωματικά, λαχανικά και υλικά που δίνουν μια κατεύθυνση στην διακριτική της γεύση, η οποία συχνά λογίζεται και ως ουδέτερη.
Παρά ταύτα, η γλώσσα για τον ίδιο λόγο έχει πολλά ατού. Είναι σαν τα μοντέλα στις φωτογραφήσεις που η ουδετερότητα των χαρακτηριστικών ενισχύει τη δυνατότητα δημιουργίας πολλών διαφορετικών εικόνων. Ο ήπιος γευστικός χαρακτήρας της έχει ακριβώς την ιδιότητα να μεταμορφώνεται και έτσι μπορεί να βγάλει από ένα απλό αποτέλεσμα μέχρι ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Επιπλέον, ανήκει στα ψάρια που αν εξαιρέσει κανείς ένα κόκαλο, όλο το υπόλοιπο είναι καθαρό κρέας, έτοιμο προς βρώση χωρίς τεχνικές δυσκολίες του παιδικού τύπου «ωχ κι άλλο κόκαλο, δεν μπορώ να το φάω».
Η φρέσκια γλώσσα είναι και νόστιμη με τον δικό της λιγότερο φανταχτερό τρόπο. Στη συνταγή έχει μαγειρευτεί με κρασί, η άσπρη σάλτσα της έχει δέσει ελαφρά με βούτυρο και έχει τονιστεί η οξύτητά της απ’ το λεμόνι. Το γευστικό αποτέλεσμα είναι λεπτό και ενδιαφέρον. Αν την κάνετε, συνοδέψτε το πιάτο με ένα καλό Chardonnay, που ταιριάζει τέλεια.
Παρά ταύτα, η γλώσσα για τον ίδιο λόγο έχει πολλά ατού. Είναι σαν τα μοντέλα στις φωτογραφήσεις που η ουδετερότητα των χαρακτηριστικών ενισχύει τη δυνατότητα δημιουργίας πολλών διαφορετικών εικόνων. Ο ήπιος γευστικός χαρακτήρας της έχει ακριβώς την ιδιότητα να μεταμορφώνεται και έτσι μπορεί να βγάλει από ένα απλό αποτέλεσμα μέχρι ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Επιπλέον, ανήκει στα ψάρια που αν εξαιρέσει κανείς ένα κόκαλο, όλο το υπόλοιπο είναι καθαρό κρέας, έτοιμο προς βρώση χωρίς τεχνικές δυσκολίες του παιδικού τύπου «ωχ κι άλλο κόκαλο, δεν μπορώ να το φάω».
Η φρέσκια γλώσσα είναι και νόστιμη με τον δικό της λιγότερο φανταχτερό τρόπο. Στη συνταγή έχει μαγειρευτεί με κρασί, η άσπρη σάλτσα της έχει δέσει ελαφρά με βούτυρο και έχει τονιστεί η οξύτητά της απ’ το λεμόνι. Το γευστικό αποτέλεσμα είναι λεπτό και ενδιαφέρον. Αν την κάνετε, συνοδέψτε το πιάτο με ένα καλό Chardonnay, που ταιριάζει τέλεια.
- Υλικά (για 4 άτομα)
8 φιλέτα (750-800 γραμ.) γλώσσας
1.5-2 κ.γ. βούτυρο λιωμένο
1.5-2 κ.γ. χυμό λεμόνι
——-
1 μικρό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
65 γραμ. βούτυρο
100 γραμ. μανιτάρια σε λεπτές φέτες (4 μεσαία)
150 ml λευκό ξηρό κρασί
120 ml νερό
4 κ.σ. κρέμα γάλακτος (κάνει και λάιτ=πράσινη)
1 κ.σ. χυμό λεμόνι
75 γραμ. μαρούλι, τα μικρά φύλλα, κομμένο σε μήκος 5 εκατ.
20 γραμ. σχινόπρασο για το γαρνίρισμα
αλάτι, πιπέρι
Προετοιμασία:1.5-2 κ.γ. βούτυρο λιωμένο
1.5-2 κ.γ. χυμό λεμόνι
——-
1 μικρό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
65 γραμ. βούτυρο
100 γραμ. μανιτάρια σε λεπτές φέτες (4 μεσαία)
150 ml λευκό ξηρό κρασί
120 ml νερό
4 κ.σ. κρέμα γάλακτος (κάνει και λάιτ=πράσινη)
1 κ.σ. χυμό λεμόνι
75 γραμ. μαρούλι, τα μικρά φύλλα, κομμένο σε μήκος 5 εκατ.
20 γραμ. σχινόπρασο για το γαρνίρισμα
αλάτι, πιπέρι




